Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wywiad

19 lutego 2020

NR 15 (Luty 2020)

O pasji i spełnianiu marzeń – rozmowa z Magdaleną Dygałą

126

POLECAMY

 

Od zostania finalistką w konkursie Global Teacher Prize minęło już sporo czasu. Czy Pani życie wróciło do normy po tym intensywnym okresie? 

Myślę, że tak. Po powrocie z Dubaju moje życie nabrało jeszcze większego tempa. Mój kalendarz zapełnił się tak szybko, że ciężko mi było sprostać wszystkich zadaniom. Mam tu na myśli liczne wywiady, spotkania, obserwacje moich lekcji oraz różne projekty, w których brałam udział z uczniami. Przyszedł też czas poszukiwania pracy, gdyż liceum, w którym przepracowałam ponad 20 lat, zostało zamknięte. W roku szkolnym 2019/20 rozpoczęłam pracę w Zespole Szkół Elektronicznych im. Bohaterów Westerplatte w Radomiu, ale myślę, że gdyby nie rozgłos o konkursie Global Teacher Prize, nie znalazłabym tak szybko pracy.

Warto podkreślić, że 50 finalistów konkursu wybrano z aż 10 000 zgłoszeń! Znalazła się Pani w gronie najlepszych nauczycieli świata nie przez przypadek – od lat angażuje się Pani w działalność edukacyjną i projekty międzynarodowe. Od czego się zaczęło, kiedy rozpoczęła Pani pierwszy taki projekt? 

Wspólnie z koleżankami – Adrianą Kamienik i Anną Wiatrak wiele lat temu nawiązałyśmy współpracę ze Szkołą Główną Handlową w Warszawie. W ramach Projektu „PEACE Cross-cultural Understanding” co roku naszą szkołę odwiedzali studenci-wolontariusze z bardzo odległych krajów. Studenci prowadzili w języku angielskim zajęcia kulturowe z uczniami, uczyli tradycyjnych tańców, prowadzili gry językowe. Projekt ten uczył naszych uczniów tolerancji, zrozumienia międzykulturowego oraz zwalczania stereotypów i uprzedzeń kulturowych. Była to dla uczniów unikalna szansa na bezpośredni kontakt z innymi nacjami, szlifowanie języka angielskiego oraz poznanie ich obyczajów. Moich uczniów rozbawiło na przykład to, że w Japonii jest zawód upychacza w metrze. Studenci z Brazylii uczyli nas tańczyć capoeiry, ci z Argentyny parzyli yerba mate – każdy prezentował coś charakterystycznego dla swojego kraju. Zwiedzaliśmy niemal cały świat, nie ruszając się z Radomia. Od tego projektu wszystko się zaczęło.

W jakie projekty najchętniej angażują się uczniowie? A może przypomina sobie Pani jeden, który szczególnie zainteresował uczniów?

Myślę, że moi uczniowie najchętniej angażują się w projekty międzynarodowe, w których mogą nawiązać współpracę z rówieś­nikami z innych krajów oraz rozwinąć takie umiejętności, jak: komunikacja w języku angielskim, współpraca i wykorzystanie nowoczesnych technologii.

W roku szkolnym 2019/2020 r. przystąpiłam wraz z nauczycielką języka angielskiego Kamilą Płokitą do realizowania międzynarodowego projektu „Innovate your dreams”, którego autorem jest Khurram Shahzad z Pakistanu. W projekcie, opartym na metodzie STEAM, uczestniczyło ponad 30 tysięcy uczniów z całego świata. Jest to program oparty na kształceniu w pięciu dyscyplinach: nauce, technice, inżynierii, sztuce i matematyce. 

W trakcie pracy projektowej uczniowie mieli za zadanie przygotować plan biznesowy swojej firmy i wprowadzić nowy produkt na rynek. Uczestnicy przygotowali własny produkt, nadali mu nazwę i stworzyli logo. Projekt umożliwił również uczniom wzbogacenie słownictwa w języku angielskim i rozwijanie umiejętności komunikowania się.

Uczniowie wykazali duże zaangażowanie i z chęcią komunikowali się w języku angielskim z uczniami z innych krajów. W ostatnim tygodniu projektu uczniowie zaprezentowali całej społeczności szkolnej wiele innowacyjnych produktów. Uczestnicy stworzyli m.in. ,,Kremówki Papieskie im. Bohaterów Westerplatte’’, ,,Poligami’’ – sposób na uśmiech, „Elektrotechnik Pass” – aplikację, która rozwiązuje zadania z elektrotechniki, „Przenośny serwer na dane”, „Magiczny durszlak BMW” czy grę komputerową „World Trade Center”.

Nauczyciele i uczniowie oddali głosy na ich zdaniem najlepszy produkt. Zwyciężyła grupa uczniów, którzy zaprojektowali produkt o nazwie „Poligami – uśmiech za uśmiech”. Uczniowie mieli też okazję do podzielenia się swoimi doświadczeniami z autorem projektu – Khurram’em Shahzad’em podczas rozmowy przez Skype.
 


W związku z wyjątkowym wyróżnieniem odwiedziła Pani Dubaj i miała okazję spotkać się z nauczycielami z całego świata. Jak Pani wspomina tę wizytę? Czy była inspiracją do wprowadzenia kolejnych innowacyjnych metod nauczenia podczas Pani lekcji?

Udział w forum dla nauczycieli (Global Education and Skills Forum) był niesamowitą przygodą w moim życiu. Poznałam cudownych, wartościowych i bardzo kreatywnych nauczycieli z różnych krajów świata. Miałam też możliwość uczestniczenia w wykładach prowadzonych przez wiele znanych osobistości świata nauki oraz w dyskusjach, które dotyczyły edukacji.

Po powrocie miałam w głowie mnóstwo pomysłów na kolejne projekty i zajęcia. Jednym z nich było niewątpliwie znalezienie większej ilości uczestników do udziału w organizowanym przez Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny międzynarodowym konkursie wideo pt. „Dzień z życia uczniów z różnych krajów świata”, którego jestem pomysłodawcą i koordynatorem. W III edycji konkursu nadesłano ponad osiemdziesiąt filmików z Polski oraz różnych krajów, w tym prace uczniów nauczycieli, których poznałam w Dubaju. Jurorami w konkursie wideo są znani autorzy książek, między innymi wykładowcy z Uniwersytetu z Oksfordu.

Na potrzeby konkursu wspólnie z uczniami przygotowałam film promujący nie tylko szkołę, ale również nasze miasto oraz zachęciłam innych ambasadorów do nagrania filmików o swoich szkołach i miejscach zamieszkania.

W grudniu 2019 roku zorganizowałam Festiwal Filmowy, podczas którego uczniowie mojej szkoły mogli zobaczyć życie uczniów z różnych krajów świata. Najbardziej wzruszył nas film dzieci szkoły podstawowej nadesłany z Nepalu przez nauczyciela i dyrektora szkoły Shamsera Thapa, którego poznałam w Dubaju i namówiłam do udziału w konkursie. Jestem bardzo szczęśliwa, że jurorzy przyznali II miejsce w konkursie właśnie tym uczniom.

W styczniu bieżącego roku zgłosiłam się do programu „Kakuma Academy”. Współpraca polega na przygotowaniu materiałów do nauczania języka angielskiego dla dzieci z czwartej klasy szkoły podstawowej w Kenii oraz na przeprowadzeniu lekcji przez Skype. Planuję zaangażować uczniów i studentów w ten projekt.
W lutym zgłosiłam również moją szkołę do udziału w międzynarodowym projekcie „Take action project 2020”, w którym bierze udział ponad 100 000 uczniów z ponad 75 krajów. Organizatorem projektu jest Koen Timmers, jeden z dziesięciu finalistów „Global Teacher Prize 2018”, którego poznałam podczas forum dla nauczycieli w Dubaju.

Tytuł Global Teacher Prize 2019 zdobył fizyk i matematyk Peter Tabichi – kenijski nauczyciel i franciszkanin, który większość swojej wypłaty przeznacza na cele charytatywne, wspierając lokalną edukację. Jak wyglądało Pani spotkanie z Peterem Tabichim w Dubaju?

Peter’a Tabichi poznałam osobiście podczas lekcji matematyki, którą prowadził dla nauczycieli w Dubaju. Wspólnie z koleżanką z Ukrainy – Anną Dudich brałyśmy udział w zadaniu na obliczenie powierzchni obszaru w Afryce za pomocą małych kolorowych karteczek.

Peter opowiedział uczestnikom o projektach, w które angażuje swoich uczniów oraz o warunkach, jakie panują w szkołach w Kenii. Wtedy nie wiedziałam jeszcze, że Peter wygra ten konkurs, ale szczerze przyznam, że miałam przeczucie, że to właśnie on zasłużył na tę nagrodę.

Bycie finalistką Global Teacher Prize nie jest jedynym Pani osiągnięciem w ostatnim czasie. Została Pani laureatką prestiżowego konkursu EF Excellence Award in Language Teaching i dzięki temu mogła Pani wziąć udział w warsztatach w Nowym Jorku. Jak Pani wspomina to doświadczenie?

To prawda. Nadal jestem w szoku, że to właśnie ja dołączyłam do grona dwunastu najlepszych nauczycieli językowych świata. Tematem przewodnim konkursu było promowanie międzykulturowego zrozumienia poprzez naukę języków obcych oraz wpływ realizowanych przez nauczycieli projektów na uczniów w kontekście międzykulturowego zrozumienia.

Teraz wiem, że marzenia się spełniają, gdyż od lat marzyłam o wycieczce do Nowego Jorku! Wygraną w konkursie był pobyt w „EF International Language Campus” w Nowym Jorku, na Globalnym Szczycie dla nauczycieli. Podczas warsztatów miałam szansę wymieniać się swoimi doświadczeniami z innymi nauczycielami oraz wybitnymi ekspertami w dziedzinie edukacji językowej. Ogromną radością dla mnie było też zwiedzanie Nowego Jorku z tak wspaniałymi ludźmi oraz udział w spektaklu na Broadway'u pt. „Król lew”.

Zachęcam wszystkich nauczycieli języków obcych do udziału w kolejnych edycjach konkursu. Termin nadsyłania prac upływa pod koniec lutego każdego roku. 

Jest Pani znana z niekonwencjonalnych metod nauczania języka angielskiego. Śpiewa Pani z uczniami na lekcjach. Jakich jeszcze nietypowych rozwiązań można się spodziewać na Pani lekcjach?

To prawda, uwielbiam wykorzystywać muzykę i piosenki na swoich lekcjach. Moją misją jest nie tylko nauczenie moich uczniów języka angielskiego w stopniu komunikatywnym, ale również przygotowanie ich do życia. Ważne jest zdobywanie wiedzy, ale i szlifowanie kompetencji, które w przyszłości zadecydują, czy i jaką znajdą pracę. Właśnie dlatego włączam ich w różnego rodzaju projekty międzynarodowe, np. rozmowy przez Skype w projekcie „Tajemnicza Rozmowa Skype”. Uczniowie zadają pytania w języku angielskim, aby odgadnąć, z jakiego kraju pochodzą koledzy, z którymi rozmawiają, a potem rozmawiają o swoich zainteresowaniach i życiu szkolnym. Poprzez udział w takich projektach uczniowie mają szansę poznania rówieśników z różnych krajów świata, przełamania bariery w mówieniu w języku obcym. 

Zapoznając się z Pani sylwetką, przeczytałam, że Pani również rozpoczęła swoją pasję do języka angielskiego od muzyki – chciała Pani wiedzieć, o czym śpiewają Pani ulubieni artyści. Po jakie piosenki sięga Pani na lekcjach? Czy uczniowie też uczestniczą w wyborze?
Moja przygoda z językiem angielskim rzeczywiście zaczęła się w dzieciństwie od tłumaczenia piosenek z płyt. Moja pasja przerodziła się później w pomysł przeprowadzenia badań do pracy doktoranckiej na temat wykorzystania muzyki w nauczaniu gramatyki i słownictwa w języku angielskim. 

Uczniowie mają oczywiście wpływ na wybór piosenek. Zdarza się, że podsyłam im kilka utworów, aby czuli się odpowiedzialni za swoją decyzję i z większą chęcią uczyli się nowego słownictwa czy gramatyki. Na początku roku szkolnego przygotowuję też rodzaj quizu, aby poznać upodobania muzyczne moich uczniów. Staram się również wprowadzać od czasu do czasu utwory rockowe moich ulubionych wykonawców, takich jak: Pearl Jam, Nirvan...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Horyzonty Anglistyki"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy