Dołącz do czytelników
Brak wyników

Five o'clock

19 lutego 2020

NR 15 (Luty 2020)

Czy boisz się ciemności? Czyli lekcja po ciemku

144

Pamiętacie tę atmosferę grozy i niepewności? Skrzypnięcie drzwi od strychu, kołysząca się łódka i huśtawka, i ta samozapalająca się zapałka odsłaniająca tytuł jednego z najmroczniejszych seriali telewizji: Czy boisz się ciemności? Może warto zaskoczyć uczniów nietypową lekcją, którą z pewnością zapamiętają na długo?

Ciemność towarzyszy nam na zajęciach już od kilku miesięcy. Późne godziny są przepełnione zmęczeniem uczniów, którzy podobnie jak my − rzadko mają obecnie okazję spojrzeć na światło słoneczne. Przydałoby się okiełznać ciemność i wykorzystać jej mocne strony na zajęciach języka angielskiego. 

POLECAMY

Znajdź mnie, jeśli potrafisz

Jednym z zadań, które możemy zrealizować małym kosztem jest klasyczne poszukiwanie ukrytych wiadomości. Przed zajęciami na kartkach umieszczamy instrukcje dla uczniów do wykonania. Kartki chowamy w upatrzonych przez siebie miejscach (mogą się na nich znajdować oczywiście kody QR prowadzące do filmów z zagadkami czy gier, które trzeba przejść, by otrzymać kolejną wskazówkę). Po wejściu uczniów do klasy, gasimy światła i pozwalamy tylko jednej osobie na włączenie latarki w telefonie. Ta osoba będzie pierwszym poszukiwaczem ukrytej wskazówki. Czy będziemy zmieniać osoby szukające wskazówek, czy podzielimy klasę na drużyny − wszystko zależy od nas, mistrzów gry. Dla zintensyfikowania doznań polecam sprezentować telefon z funkcją latarki, który ma kilkanaście procent baterii. Co się stanie, kiedy całe światło zgaśnie…?

Did you hear that?

Od dawna wiadomo, że w ciemności, gdy jesteśmy pozbawieni pełnej funkcjonalności zmysłu wzroku, wyostrzają się nam wszystkie pozostałe zmysły. Doskonała szansa na przećwiczenie listeningu. Możemy to zrobić przynajmniej na trzy sposoby. 

  • Grając w chinese whispers (albo głuchy telefon, jak kto woli), modyfikując jednocześnie poziom trudności poprzez puszczenie w obieg nie tyle słowa czy związku frazeologicznego, a raczej całego zdania. Poziom słyszalnej ciszy przy tym zadaniu za każdym razem przerasta znacząco moje oczekiwania. Dla wzniecenia jeszcze większych emocji można od czasu do czasu stuknąć butem o biurko, przypadkiem upuścić długopis czy odtworzyć niepokojący szum z YouTube’owej playlisty dźwięków dziwnych.
     
  • Robiąc klasyczny listening. W zupełnej ciemności uczniowie powinni znacznie lepiej odebrać i zapamiętać konkretne informacje, o które ich poprosimy. Ideą nie jest zapisanie usłyszanych informacji ani rozwiązanie zadania testowego, ale nauczenie się skupiania pełnej uwagi i przekierowywania koncentracji na to, co najważniejsze w danym momencie. Tego typu umiejętność z pewnością przyda się w kolejnych latach nauki.
     
  • Grając w wężowy labirynt. Jednemu z uczniów zawiązujemy oczy i stawiamy na początku toru przeszkód, który będą stanowić pozostali uczniowie − węże, którym z kolei rozdajemy pudełka zapałek symbolizujące grzechotkę umieszczoną na końcu ogona grzechotnika. Zadaniem ucznia z zawiązanymi oczyma jest przejść labirynt w taki sposób, by nie dotknąć żadnego z pozostałych uczniów. Uczniowie węże mogą ostrzegać przechodzącego labirynt, że jest za blisko nich, potrząsając pudełkiem zapałek. Śmiałek powinien mieć do pomocy kompana, który pokieruje jego lub ją prostymi komendami albo tymi nieco bardziej skomplikowanymi, z użyciem czasowników must, have to, mustn’t.

Zobacz, usłysz, napisz

Co jeśli do elementu ciemności dołożymy trudność w postaci uciekającego czasu? Przygotowujemy dla uczniów mini dyktando. Może to być tekst z dowolnej książki (fragment strasznej historii), a może po prostu kilka przykładów zdań z konst...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Horyzonty Anglistyki"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy