Dołącz do czytelników
Brak wyników

Horyzonty anglistyki

27 kwietnia 2020

NR 16 (Kwiecień 2020)

Język angielski i nauczanie indywidualne

91

Zgodnie  z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży nauczanie indywidualne organizuje się dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły. Warto o tym pamiętać, gdyż zdarza się, że nauczanie indywidualne bywa przez niektórych mylone z indywidualnym programem nauki (IPN) lub indywidualnym tokiem nauki (ITN). Od czego zacząć?

W dzisiejszych czasach coraz częściej zdarzają się sytuacje lub zdarzenia losowe, które utrudniają bądź też uniemożliwiają uczniom uczęszczanie do szkoły. Przewlekłe choroby, operacje potrafią na wiele tygodni „uwięzić” ucznia w domu i w takiej sytuacji nauczanie indywidualne wydaje się być nie tylko koniecznością, ale wręcz wybawieniem.

Nauczanie indywidualne prowadzone jest przez nauczycieli szkoły, którym dyrektor powierza prowadzenie tegoż, a oni dostosowują zajęcia tak, aby uczeń mógł realizować treści wynikające z podstawy programowej zgodnie ze swoimi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi oraz możliwościami psychofizycznymi. Dyrektor przydziela nauczycielom godziny, biorąc pod uwagę tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego nauczania z uczniem.

W swoim życiu miałam przyjemność pracować w ramach nauczania indywidualnego kilka razy. W chwili obecnej także prowadzę zajęcia indywidualnego nauczania dla uczennicy ósmej klasy. Osobiste doświadczenia oraz rozmowy z nauczycielami, którzy także mieli okazję prowadzić zajęcia w tym systemie, podpowiadają mi, że nauczanie indywidualne ma dużo zalet, ale również kilka minusów. Wielu nauczycieli ceni sobie możliwość bliższego kontaktu z uczniem, okazję do nawiązania i pielęgnowania wspólnej relacji oraz korzystne warunki do pochylenia się nad uczniem i poświęcenia mu więcej uwagi niż jest to możliwe w warunkach szkolnych. Są też tacy nauczyciele, którzy uskarżają się na niewygodę związaną z dojazdem do domu ucznia oraz brak pomysłów na realizację zajęć w kontakcie indywidualnym i bez kontekstu klasowego.
Nauczyciele pracujący w szkołach przyzwyczajeni są do pracy z grupą, a z grupą pracuje się zdecydowanie inaczej i w inny sposób określa się i osiąga cele. Dlatego wielu nauczycieli ze strachem myśli o realizowaniu podstawy programowej z pojedynczym uczniem. Strach ma wielkie oczy. Prawda jest taka, że wiele zależy od możliwości psychofizycznych ucznia i od sytuacji, w jakiej się znajduje i wcale nie oznacza to, że zajęcia indywidualne nie mają potencjału i są kulą u nogi. Wręcz przeciwnie! Są ogromną szansą zarówno dla ucznia jak i nauczyciela, aby nie tylko określać i osiągać cele, ale również budować ze sobą relację.

POLECAMY


Kilka pomysłów    


Chciałabym przedstawić moje dodatkowe czy wręcz alternatywne sposoby na uatrakcyjnienie nauczania języka angielskiego w systemie nauczania indywidualnego. Zdaję sobie sprawę, że prawo oświatowe nakłada na nas obowiązek realizowania podstawy programowej również w warunkach nauczania indywidualnego i nie zamierzam, Drodzy Czytelnicy, odwodzić Was od tego, proponując, abyście rzucili podstawę programową w kąt. Realizowanie podstawy programowej w czasie indywidualnego nauczania nie wyklucza jednakże wprowadzania elementów, które nie wszyscy nauczyciele wprowadzają w czasie zajęć z całą klasą. Dlaczego? Wynika to z różnych względów, głównie związanych z liczebnością klas, predyspozycjami językowymi, a co za tym idzie – również zróżnicowanym poziomem językowym itp. Liczę na to, że po lekturze niniejszego artykułu wielu nauczycieli odetchnie z ulgą i tak przeorganizuje swoją pracę i dobierze lub zmodyfikuje swoje metody nauczania, aby wspólnie z uczniem realizować wymagania podstawy programowej i dopomóc, aby jedna i druga strona mogła wynieść z nauczania indywidualnego jak najwięcej dla siebie.

Wszelkie aktywności, które zaproponuję poniżej, polecam oczywiście dostosować do poziomu zaawansowania i umiejętności ucznia, z którym przyjdzie pracować. Znacie swojego ucznia najlepiej i wiecie, co można mu zaproponować z repertuaru pomysłów, które przedstawiam poniżej.

  1. Stawiam na relacje, więc dla mnie indywidualne nauczanie jest przede wszystkim okazją do jeszcze lepszego poznania ucznia i wejścia z nim w głębszą relację. I bardzo się na to cieszę, bo wierzę w to, że pozytywna relacja między uczniem i nauczycielem, wzajemne i namacalne zaangażowanie w proces edukacyjny wpływa zarówno na jakość uczenia się jak i nauczania. Mamy szansę na to, aby zatrzymać się, przyjrzeć się sobie w nieco innych warunkach, porozmawiać ze sobą. Ja i moi uczniowie dużo rozmawiamy na temat zainteresowań, umiejętności, planów, pragnień, przeżyć i doświadczeń zarówno ucznia jak i moich, utrwalając przykładowo następujące frazy komunikacyjne I like.../I don’t like… What do you like…? Do you like…?; I can.../I can’t… Can you…?; My favourite... is…; What about you? What’s your favourite…?; I’m going to… I’m planning to… I want to… I would like to… If I… I used to… I have never… Have you ever…? Możemy to zrobić z uczniem z każdej grupy wiekowej!
     
  2. Mamy okazję wspólnie odegrać historyjki, które znajdują się w podręczniku z wykorzystaniem real objects, przeczytać dialogi z wykorzystaniem modulatorów głosów oraz zatańczyć bądź w inny sposób wykonać elementy układu choreograficznego do piosenek z podręcznika (i nie tylko!). Możemy wspólnie obejrzeć interaktywne filmiki, które wydawnictwa językowe dołączają do podręczników i umieszczają na platformie i przygotować z nimi przedstawienie. Dzięki tym pomysłom ja i mój uczeń brawurowo odegraliśmy dialog między owcą i koniem, czytaliśmy różne teksty głosami robotów i księżniczek, przygotowaliśmy układ choreograficzny z wykorzystaniem dłoni do piosenki z podręcznika (uczeń przeszedł operację nogi i nie mógł chodzić) i zaśmiewaliśmy się do rozpuku z animowanej historyjki, co sprawiło, że mama ucznia zajrzała do pokoju, aby sprawdzić, co się dzieje.
     
  3. Jako fascynatka i propagatorka nauczania polisensorycznego namiętnie wykorzystuję gry i zabawy językowe angażujące zmysły moich uczniów, więc nie wyobrażam sobie tego, aby nie korzystać z ich dobrodziejstw podczas indywidualnych spotkań. Wykorzystujemy na przykład zabawę The Magic Pen i piszemy sobie wzajemnie na plecach palcem wskazującym słowa oraz tworzymy z nimi minidialogi albo gramy we wspólnie przygotowaną ruletkę, kręcąc rolką po ręczniku kuchennym, która wskazuje minikarty obrazkowe i nazywając je po angielsku. 
     
  4. Anglojęzyczne gry planszowe, których jestem fanką. Niektóre z nich posiadam tylko w pojedynczych egzemplarzach, zakupione w różnych komisach w całej Polsce, więc nie było mi dane grać w nie z młodzieżą ze względów organizacyjnych – liczebność klas skutecznie mnie tu pokonała. Nauczanie indywidualne daje taką możliwość! :)
     
  5. Bardzo chętnie wprowadzam elementy storytellingu, wybierając książki i artykuły anglojęzyczne zgodne z poziomem zaawansowania i zainteresowaniami ucznia. I tak z jedną z uczennic ze starszej klasy z...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Horyzonty Anglistyki"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy