Dołącz do czytelników
Brak wyników

Horyzonty anglistyki

7 sierpnia 2019

NR 12 (Sierpień 2019)

Talia kart, czyli niezbędnik nauczyciela języka obcego

0 104

Im więcej ruchu dla ciała podczas nauki, tym lepiej uczniowie zapamiętują, czego się uczą, bo mózg kocha ruch. Mając to na względzie, możemy w prosty sposób poruszać mózgi i całe ciała naszych uczniów z wykorzystaniem czegoś, co jest powszechnie dostępne, tanie, lekkie i przyjemne – chodzi oczywiście o popularne karty do gry.

Użyciem kart na lekcjach języka angielskiego zaraził mnie przed laty słynny brytyjski metodyk Mario Rinvolucri podczas metodycznego szkolenia w Canterbury w 2003 r. Od tamtej pory z kartami się nie rozstaję. Jest to stałe wyposażenie mojej torebki, wespół z kostką do gry. Zawsze mogą się przydać i to nie tylko w „czarnej godzinie”. W tej małej i niepozornej karcianej talii kryje się ogromny potencjał do wykorzystania na lekcji językowej dla dowolnie wybranego aspektu. Ćwiczyć z nią można wszystko – słownictwo oraz gramatykę na wszystkich poziomach i z każdą grupą wiekową. Statycznie bądź w ruchu – cokolwiek nam przyjdzie do głowy. Przed przystąpieniem do zabawy zapoznajmy nasze dzieciaki z podstawowym słownictwem karcianym.

Nazwy kart są banalnie proste, naprowadzają na oczywiste skojarzenia i tym samym wchodzą do głowy szybciej niż cokolwiek innego. Przyczyna jest jasna – uczniowie lubią grać w karty i zawsze są chętni na taką atrakcję podczas lekcji, a tam, gdzie jest motywacja, jest miejsce na efektywną naukę. Korzystajmy zatem z tego dobrodziejstwa, gdy tylko nadarzy się ku temu okazja.

Talii kart jest wiele, ale ta, która ma nam posłużyć jako pomoc dydaktyczna, to ta najbardziej spopularyzowana – talia francuska, której standardowy zestaw zawiera 52 prostokątne karty w czterech kolorach:

  kier (fr. cœur – serce, nazwa potoczna: czerwień; ang. Hearts)
♦  karo (fr. carreau – czworokątny, nazwa potoczna: dzwonek; ang. Diamonds)
♣  trefl (fr. trefle – koniczyna, nazwa potoczna: żołądź; ang. Clubs)
♠  pik (fr. pique – grot, nazwa potoczna: wino; ang. Spades)


W tej wersji każdy z kolorów posiada:

  • ponumerowane karty od 2 do 10, 
  • as (ang. Ace, fr. un) oraz trzy figury:
  • Walet (ang. Jack, fr. Valet)
  • Dama (ang. Queen, fr. Dame)
  • Król (ang. King, fr. Roi)

Z reguły w talii znajdują się też 2–3 dżokery, które mogą zastąpić dowolną kartę.

Zadbajmy też, by w karcianym słowniku naszych uczniów pojawiły się podstawowe słowa i zwroty, takie jak:
 

a pack of cards / a deck of cards = talia kart
suits = kolory
face cards = picture cards = figury
dealer = rozdający
discard = zrzutka / niechciana karta położona na stole
to shuffle = tasować
to deal the cards = rozdawać
to cut the cards = przekładać
to drop the cards = rozsypać
to place (sb’s) bets = wykładać
to take turns = zmieniać się


Gdy już nazwy, słowa i zwroty zostaną ku uciesze wszystkich przećwiczone, można rozegrać jakąś tradycyjną grę, np. Black Jack (Oczko), w które gra się talią od 2 do asa. Przed przystąpieniem do gry uczniowie zostają zapoznani z jej instrukcjami w języku angielskim, by później na tym przykładzie móc przygotować również własne instrukcje do swoich ulubionych gier: 

First shuffle the cards. Then deal 2 cards to each player and 2 cards to yourself, one card up and one face down. Next, ask the players if they want another card or they are ok with the cards they have. Players need to get as close as they can to 21. If they want another card they call: “Hit me”. If don’t – they just say ”Stand” – because they’re close to 21. If they have 22 or more points, they lose. 

Punktacja w znane nam Oczko przedstawia się następująco:

  • karty od 2 do 10 mają wartość równą wartości karty,
  • walet – 2 pkt,
  • dama – 3 pkt,
  • król – 4 pkt,
  • as – 11 pkt.

Angielska wersja tej gry, czyli Black Jack ma podobne zasady, z tym że króle, damy i walety mają wartość 10 pkt, zaś asy przybierają wartość 1 lub 11, w zależności co byłoby lepsze dla gracza (do obejrzenia krótki film instruktażowy: bit.ly/cardsABK).

Oprócz tradycyjnych, znanych i lubianych gier, możliwości wykorzystania kart na lekcji językowej jest bez liku. Wystarczy puścić wodze fantazji. Oto niektóre z zebranych przeze mnie propozycji:

1. Getting feedback

Karty pozwalają nam uzyskać informacje lub opinie naszych uczniów, którzy losują kartę/karty i proszeni są o wypowiedź na dany temat. Tę opcję modyfikować można do woli. W ten sposób możemy dowiedzieć się od uczniów, co sądzą na temat bieżącej lekcji, działu czy całego roku szkolnego.
♥  I like… 
    The person I like… 
    I enjoyed… 
♦   I don’t like… 
    The activity I like… 
    I didn’t like…
♣  I don’t mind…     
    The place I like…
    I was bored with…
♠  I hate… 
    The meal I like…
    I’d rather…

 

2. Tense Revision

Uczniowie pracują w grupach. Nauczyciel rozdaje karty (np. po trzy karty na osobę). Każdy uczeń zabiera jedną kartę z kart partnera po prawej stronie i zgodnie z poleceniem podanym przez nauczyciela buduje zdanie we właściwym czasie, mówiąc o czymś, co robi lub robił. 
♥  You do everyday
♦   You did at the weekend
♣   You have never done
♠   You have been doing for a long time

3. The right order

Jest to fantastyczna zabawa pozwalająca na użycie języka w kreatywny sposób.

Uczniowie siedzą/stoją w kole. Każdy losuje jedną z 24 kart. Jeśli uczniów jest mniej, przygotuj odpowiednią liczbę kart. Po wylosowaniu każdy „przykleja” sobie (lub zwyczajnie trzyma) swoją kartę na czole, w taki sposób, że sam nie widzi, co posiada, ale widzą pozostali. Zadaniem uczniów jest ustawić się w odpowiedniej kolejności: as, król, dama, walet, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 w odpowiednich kolorach: kier, karo, pik i trefl. Żeby tego dokonać, muszą zadawać między sobą pytania celem rozpoznania własnej karty. Mogą to być tylko pytania typu YES/NO. Po 60 sekundach nauczyciel daje znak, a uczniowie ustawiają się w odpowiedniej kolejności. Jeżeli ktoś nie znajduje się we właściwym miejscu, daj uczniom kolejne 60 sekund na dopytanie się i skorygowanie zajmowanych przez siebie miejsc. Zabawa kończy się po maksymalnie trzech takich rundach. 

4. Define the place 

Uczniowie siedzą w kole. Rozłóż między nimi talię kart (52 + 2 dżokery) w prostokąt 6 x 9 (albo 24 karty: 4 x 6). Przygotuj też stosik kart z wybranymi przyimkami miejsca (beside, next to, adjacent to, under, on top of, below, above i across), które zabiera się w swojej kolejce. Po wylosowaniu należy określić położenie wybranych przez siebie kart z użyciem swojego przyimka, np. The king is next to the nine lub The six is on top of the eight. Jeśli uczeń poprawnie skonstruuje zdanie – zabiera karty do siebie, a karta z przyimkiem wraca na „stosik”. 

5. Calling suits

Uczniowie siedzą na krzesłach w kole. Każdy losuje jedną kartę. Nauczyciel wywołuje kolory. Jeśli uczeń usłyszy swój kolor, przesuwa się jedno krzesło w lewo. Jeśli ktoś już tam siedzi, siada na nim. Jeśli sam znajdzie się pod kimś – jest zblokowany i nie może się przesunąć. Osoba, która pierwsza wróci na swoje miejsce, jest zwycięzcą. 

Oczywiście można zwiększyć stopień trudności gry poprzez przypisanie kategorii dla każdego koloru. Wtedy nauczyciel wypowie słowo pasujące do którejś z kategorii (można je zapisać na tablicy), a uczniowie muszą odpowiednio zareagować. I tak: przy komunikacie a mouse – w lewo przesuwają się osoby z kierami, a przy komunikacie grandmother – osoby z treflami. Zabawa świetnie się sprawdza przy zagadnieniach leksykalnych oraz  gramatycznych, np.

♥ a...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Horyzonty Anglistyki"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy