Dołącz do czytelników
Brak wyników

Before the test

19 lutego 2020

NR 15 (Luty 2020)

Jak urozmaicić lekcje kształcące mówienie i pisanie przygotowujące do matury

148

Jeśli przygotowujesz uczniów do matury, zapewne spotykasz się z tym, że to właśnie pisanie i mówienie sprawiają uczniom największe trudności. Często słyszę argumenty: „Nawet nie wiem, co po polsku powiedzieć” lub „Znowu pisanie?”. Słyszę też od wielu nauczycieli, że praca w klasie maturalnej z repetytorium maturalnym bywa bardzo nudna, dlatego dzisiaj przygotowałam dla Was kilka pomysłów, jak te najtrudniejsze ćwiczenia doskonalące mówienie i pisanie trochę urozmaicić, wprowadzić nieco rywalizacji i nieprzewidzianych zwrotów akcji.

  • Poproś uczniów, aby sami przygotowali polecenie, niezależnie od poziomu matury. Uczniowie samodzielnie lub w parze układają polecenia, które następnie piszą ich koledzy z klasy. Dodatkowo możemy poprosić uczniów, aby sprawdzili prace pod względem treści, wtedy nie skupiają się na błędach i języku a jedynie na przekazaniu konkretnej informacji przez autora listu czy innego wypracowania. Takie zadanie wskaże też uczniom, na jakie elementy powinni zwracać uwagę podczas pisania wypracowań.
     
  • Podaj uczniom trzy polecenia maturalne rozszerzone (najlepiej artykuł lub rozprawkę) – im bardziej podobne do siebie polecenia (np. dotyczące tego samego tematu), tym trudniej. Każdy uczeń wypisuje wszystkie możliwe tytuły do artykułu lub argumentację pozytywną i negatywną do rozprawki. Następnie wymieniają się pomysłami i muszą je dopasować do odpowiedniego polecenia. Partner z pary sprawdza odpowiedzi. Jako podsumowanie zadaniem uczniów jest napisać artykuł o wybranym tytule lub rozprawkę, wykorzystując podane argumenty.
     
  • Uczniowie pracują w parze lub zes­pole trzyosobowym. Każdy otrzymuje inne polecenie maturalne i pisze je zgodnie z zasadami. Następnie wymienia się z partnerem/partnerami, ale przekazuje tylko napisany tekst bez polecenia. Zadaniem partnera jest odczytanie tekstu i odtworzenie polecenia maturalnego. Po przygotowaniu poleceń uczniowie porównują je i analizują, co sprawiło, że zapisali „kropki”, których w oryginalnym poleceniu nie było lub co pomogło im dobrze odtworzyć polecenie.
     
  • Uczniowie pracują w grupach 4–5-osobowych. Ich zadaniem jest wspólne napisanie tylu poleceń maturalnych (najlepiej na poziomie podstawowym), ile jest osób w grupie. Każdy otrzymuje to samo polecenie i zaczyna pisanie listu. Po przekazaniu jednej informacji z polecenia (jeśli uczniów jest pięcioro, to po napisaniu wstępu), uczniowie wymieniają się pracami i dopisują kolejny fragment polecenia. Możemy urozmaicić to ćwiczenie w ten sposób, że uczeń piszący kolejny fragment nie widzi tego, co zostało napisane do tej pory lub widzi tylko ostatnie zdanie. Uczniowie wymieniają się tak długo, aż dojdą do zakończenia listu. Następnie czytają prace i oceniają je według standardów maturalnych. Szczególną uwagę zwracają na spójność i logikę, zwłaszcza jeśli podczas pisania nie widzieli fragmentów napisanych przez inne osoby z grupy.
     
  • Podczas ćwiczenia redakcji rozprawki poproś uczniów, aby pracowali w parach. Wspólnie piszą wstęp, następnie dzielą się, jedna osoba pisze akapit z argumentami „za”, druga „przeciw” (powinni pisać na oddzielnych, najlepiej białych kartkach, pozostawiając duże odstępy pomiędzy linijkami). Po napisaniu akapitu tną go na mniejsze kawałki (zdania lub połówki zdań). Zadaniem partnera z ławki jest ułożenie akapitu w poprawnej kolejności. Kiedy trzy akapity rozprawki są gotowe, wspólnie piszą zakończenie. Można też po napisaniu i ułożeniu w poprawnej kolejności wszystkich akapitów poprosić uczniów o wymianę tekstów z inną parą i dopisanie zakończenia do pracy innej pary.
     
  • W parach lub samodzielnie uczniowie realizują pisemne polecenie maturalne. W zredagowanym tekście zasłaniają wybrane słowa, aby powstał tekst z lukami. Wymieniają się pracami z innym uczniem/parą, czytają tekst, uzupełniają luki i sprawdzają poprawność swoich odpowiedzi.
     
  • W mniejszych grupach (maksymalnie 6–8-oso­­­­­­­bowych) każdy uczeń otrzymuje minimum jeden fragment pociętego przez nauczyciela wcześniej wypracowania maturalnego, układają go w poprawnej kolejności. Jeśli teksty wydrukujemy na kolorowych kartkach, możemy w ten sposób podzielić uczniów na grupy, w których będą pracować na lekcji.
     
  • Poproś uczniów, aby w ­­gotowym ­poleceniu ma­­turalnym (np. z pod­ręcznika lub arkusza maturalnego) zamienili jedną kropkę lub dokonali innych dowolnych zmian. Następnie porównują swoje zmiany i piszą wypracowanie wed­ług pomysłu kolegi/koleżanki.
     
  • Rozwieś w sali (np. na ścianach) lub daj każdemu uczniowi jedno zdjęcie. Uczniowie wybierają jedno dowolne tak, aby nikt tego nie widział. Jeśli rozdajesz zdjęcia uczniom, połóż je obrazkiem do ławki. Następnie uczniowie siadają w parach i każdy opisuje swój obrazek, zadaniem partnera z pary jest narysowanie obrazka tylko na podstawie opisu. Po porównaniu oryginału z wersją rysowaną zadaniem uczniów jest przygotowanie pytań do obrazka. Najlepiej przypomnieć uczniom, czego dotyczą poszczególnie pytania do obrazka na egzaminie maturalnym. Uczniowie zapisują pytania na kartce, nauczyciel monitoruje i podpowiada, jakie pytania mogą być ułożone. Uczniowie często mają problem z pomysłem i konstrukcją pytania. Następnie pary wymieniają się i wykonują zadanie na mówienie. Żeby kontrolować czas, możesz poprosić uczniów, aby wykonali zadanie ze stoperem lub odmierzaj czas około 30–45 sekund na każde pytanie. Jeśli wykonujesz to zadanie w klasach młodszych, możesz wydłużyć czas na odpowiedź.
     
  • Uczniowie rysują odpowiedź do pytania nr 3 z zadania nr 2 maturaln...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Horyzonty Anglistyki"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy